Lief leren

20 februari 2015

Laatst las ik een pleidooi tegen lief leren in een professionele omgeving. De meester moet z’n leerling gewoon de waarheid kunnen vertellen als de dingen niet goed gaan. De leerling moet dat kunnen hebben. De meester is tenslotte de expert en de leerling kan daar wat van leren, moet daar wat van leren.

Lief leren met oog voor wat goed gaat. Met de bereidheid degene die je iets wilt leren, daarvoor te complimenteren. Met de intentie voort te bouwen op wat al succesvol was. Ik geloof erin. De vraag is niet wat de leerling ‘moet kunnen hebben’. De vraag is hoe de meester bereikt wat hij bij z’n leerling wil bereiken.

Even een zijstapje naar het sportveld. Jongens van een jaar of 10 vol in hun spel, ouders langs de lijn. Er zijn soms geweldige coaches, die het spel overzien en hun spelers met precies de goede aanwijzingen helpen scoren. Aanwijzingen op een rustige manier gegeven op een moment dat de aandacht van het kind even niet bij de bal hoeft te zijn. Er staan ook beste stuurlui aan wal. Hoe vaak hoor je langs de lijn niet, dat het zó niet moet? Als dat niet over de jongens gaat, gaat het wel over de scheidsrechter. Zou het te soft zijn om alleen iets te roepen als er iets goed gaat? Zou dat niet enorm veel vertrouwen geven waarmee een speler vleugels krijgt en nog meer van die mooie acties gaat maken? Elf jongens die zich the man of the match voelen?!

Zelfvertrouwen geven is belangrijk om iemand te laten presteren. Natuurlijk moet je iemand die iets wil leren, ook kunnen zeggen wat anders moet. Daarbij is het goed te beseffen dat iemand vooral openstaat voor jouw tips als de relatie goed is, doordat je ook je waardering en complimenten uitspreekt voor wat goed gaat.

Toegegeven: het is best ingewikkeld. Van nature zijn we erop ingesteld op te merken wat mis gaat. In een wereld vol gevaren, hebben we daar evolutionair voordeel van. Wat goed gaat dringt bijna niet tot ons door, dat is normaal, er is geen noodzaak tot handelen. En de positieve opmerking blijft dan vaak uit. De kracht van het oprechte compliment – zo belangrijk voor zelfvertrouwen – gaat verloren.

Niet alleen de jongens op het sportveld of de professionals uit de eerste alinea zijn voor hun zelfvertrouwen gebaat bij positiviteit. Pubers die voor hun schoolresultaten een goede manier van leren proberen te ontdekken, zijn heel gevoelig voor complimenten. Dat idee ligt ten grondslag aan onze visie. Dat is de reden dat onze studiecoaches opgeleid worden om die positieve relatie op te bouwen. Overigens niet zonder ook duidelijke grenzen te stellen en consequenties aan gedrag te verbinden. Duidelijkheid bieden staat lief leren gelukkig niet in de weg!

Marieke van Eechoud is sociaal psycholoog, mede-oprichter van Online Huiswerkcoach en mede-auteur van het boek ‘Hoe geef je professionele studiecoaching?’

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


*